13/04/2025
Ik ken nog steeds christelijke kerstliedjes van de basisschool. Niet volledig, maar als ik beginzinnen hoor, kan ik ze moeiteloos verder pakken. Ook al heb ik deze zinnen al 15 jaar niet gehoord, als sleeper agent ontwaakt iets in mij om midden in het jaar kerst of Pasen te vieren. Des tijds zongen we dit als klas, wekenlang, bij juf Manon, en dat herhaaldelijk samen zingen creëert diepe groeven in mijn geheugen. Zelfs zonder zichtbare aanleiding drijven wel eens fragmenten van zulke liedjes omhoog en zing ik iets christelijks tijdens het koken of op de fiets.
Wat geven we onze jeugd mee? Wat zingt de 8-jarige van vandaag over twintig jaar? Naast christelijke nummers ken ik, diep in mijn psyche en als deel van mijn genetische code, de muziek van Acda & de Munnik, Marco en BLØF omdat we dat op CD hadden. Mensen luisteren geen CD’s meer, luisteren meer Spotify radio of grote lijsten op shuffle, meer van alles een beetje en ‘het klinkt wel goed’ ook als ze de artiest niet kennen. Meer variatie, misschien, maar wat wordt nog genoeg herhaald om zulke diepe groeven te slijten?
Veel belangrijker, wat willen we dat kinderen gaan moeten onthouden? Zoutelande? Mag ik dan bij jou? My Heart Will Go On? De intro van Better Call Saul? Want als je kinderen hebt, kan je ze op zo veel manieren mooie manieren vormen, waarom zou je daar niet ook iets grappigs mee doen? Dat ze het hele Queen repertoire kennen, maar ook de intro van eigen huis en tuin. In Rainbows, maar ook een compilatie album van Van Kooten en De Bie. Nog beter, Kraftwerk, maar ook de Jiskefet parodie van Kraftwerk, zonder de kennis dat dat een parodie is.
Dat ze de Skyrim soundtrack in hart en nieren kennen, maar niets weten van het spel. “Dus dit is klassieke muziek?” Of Star Wars, of Jaws, Jurassic Park, of misschien onbekendere muziek zoals de soundtrack van de 1990 film ‘The Hunt for Red October.’ Dat je kind dit, onvrijwillig, z’n hele leven met iedere vezel zal kennen. En per ongeluk op z’n 25e de muziek herkent en voor het eerst leert dat hij in z’n kinderjaren niet naar Bach heeft geluisterd.
Naja goed. Wat voor muziek geven we de jeugd mee? Ik denk dat we daar meer over na mogen denken.